carlos.cabanillas@edu.juntaextremadura.net

          Subire onus molestiam, munus trita sunt. Pomponius Mela de quodam specu: Et quo magis subitur obscurius. Vide eo.

          Sudo. Virgilius: Et durae quercus sudabunt roscida mella idem: Pinguia corticibus sudent electra myricae Statius, 5 Theb.: Gelidoue labor sudatus in Aemo Quintilianus: Et uigilandae noctes et in sudata ueste durandum.

          Succedo. Fronto in uerbo succedo illam rem citat Sallustium, in 3 Hist.: Muros successerant. Vide cedo.

          Succenseo. Gellius lib. 16, cap. 11: Psillos re aquaria defectos eam iniuriam grauiter Austro succensuisse Aristophanes, in Pluto.: μένφινδικαίαν μένφομαι ταύτην, quae sonant: Hanc accusationem accuso, uel succenseo, uel expostulo.

          Suppeto. Sallustius, de re pub.: Alibi quidem quae mens suppetit, eloqui non dubitabo.

          Supplico. Plinius, lib. 13: Iliacis temporibus non supplicabatur 15 thure Cicero, Plane.: Voluerint populo supplicari.

          Supplodo. Vide plaudo.

          Supersedeo. Gellius, lib. 2, cap. 29: Operam supersedent Liuius 6: Rebus diuinis supersederi iussum.

            Surgo. Valerius Flaccus 5: Surgitur in somnos Iuuenalis, sat. 4: Surgitur et misso proceres, caetera.

          Suspiro. Tibullus, lib. 4: Quod si forte alios iam nunc suspirat amores Horatius, lib. 3, od. 2: Illum adulta uirgo suspiret etc.

          Taceo. Persius: Dicenda tacenda que calles Plaut., Mil.: Taceo te Terentius, Eun.: Ne hoc quidem tacebit Parmeno ibidem: Potest taceri hoc Ouidius, 2 Am.: Amor tacetur in medio mari Terentius, Ad.: Ignotum est tacitum est, creditum est Martialis, in principio: Fucinus et pigri taceantur stagna Neronis Cicero: Multa tacui.

          Taedet. Vide poenitet.

          Tendere in urbem. Subintelligitur iter uel uiam uel se Virgilius: Tendere iter uelis idem: Et gressum ad moenia tendit Plautus, Pseud.: Tenes quorsum haec se tendant, quae loquor? Virgilius, Ciri: Nam quae se ad patrium tendebat semita limen. Vide eo.

          Timeo. Vide metuo.

          Titillo. Horatius: Ne uos titillet gloria Cicero, Fin.: Si ea uoluptas esset, quae quasi titillaret sensus idem, 0ff.: Hominum multitudinis leuitatem et uoluptatem quasi titillantium.

          Tono.Virgilius: Tercentum tonat ore deos Plinius, Praef.: Quanto tu ore patris laudes tonas?

          Triumpho. Gellius, cap. 11: Triumphauit triumphos nouem Cicero, 2 0ff.: Et ex ea urbe triumphari Horatius, 3 Carm.: Medis triumphatis.

          Tremo, tremisco. Vide metuo.

          Vaco. Valerius Maximus, lib. 4, cap. 3: Deinceps iis uacemus, quorum animus aliquo in momento ponendi pecuniam nunquam uacauit locus est obscurus etiam doctis sed deest uacationem, ut si dicas: Nunquam uacas studendi, scilicet uacationem, ut Cicero loquitur.

          Valeo. Subintelligitur ualetudinem, quae si nobis non esset ualere non possemus, ut nec uiuere sine uita. Plautus, Pers.: Quid agitur, Sagaristio? Vt ualetur?

          Vaporo. Virgilius, 11: Et templum thure uaporant et alibi: uaporatas aras Horatius, in Epist.: Laeuam discedens curru fugiente uaporet.

          Vapulo. Verbum hoc non solum grammaticos omnes, sed etiam Quintilianum conturbauit, qui, lib. 9 cap. 3, neutropassiuum, ut ipsi loquuntur, esse putauit. Omnes mihi uidentur huius uerbi etymon, significationem, et constructionem ignorasse. Vapulo ductum est a graeco ἀπολλλύω, pereo, uel ab ἀπόλουμαι, peribo. Peri uel uapula saepe reperias apud comicos in futuro imperandi, atque etiam plora. Vide in antiphrasi uiola. Significat igitur uapulo " male ploro" uel " doleo" est etiam " fustuarium accipere" graeco prouerbio dicebatur caepas edere uel plorare, quum significabant se aliorum minas non curare uide Petrum Victorinum, lib. 13 Variar., cap. 12, et adagium: caepas edere id latine dicitur uapula saepe apud Plautum et Terentium serui uocati ab heris suis respondent uapula, quum non existiment se id heris dicere. Et idem esse uapulare quod dolere aut plorare declarat eleganter prouerbium uapula Papyria quod prouerbium ex Festo integrum adducam, quoniam Erasmus, quia corruptum et decurtatum legerat, minus explicauit: Vapula Papyria, inquit, in prouerbio antiquis fuit de quo Sinius Capito sic refert: Tum dici solitum esse, quum uellent minantibus significare se eos negligere et non curare fretos iure libertatis Plautus, in Foenerati: Heus, tu, in Barbaria quod dixisse dicitur liberta suae patronae, ideo dico: Liberta, salue. Vapula Papiria in Barbaria est in Italia. Aelius hoc loco uapula positum esse ait pro dele, Varro pro peri, teste Terentio, in Phorm.: Non tu manes? S.: Vapula P: Id tibi quidem iam fiet et Plautus, Curc.: Reddin an non mulierem, priusquam te huic meae macchaerae obucio mastigia? S.: Vapulare ego te uehementer iubeo ne me territes. Hactenus Festus. Nec dicitur latine Pueri uapulant a praeceptore, quod passim inculcant grammatici, uno tantum Quintiliani testimonio freti, qui lib. 9 cap. 2, sic inquit: Vt testis in reum rogatus an ab reo fustibus uapulasset, et innocens inquit. Sed hoc dictum aut Quintilianus non intellexit, aut locus deprauatus est nam Iulius Ruffinianus antiquus rhetor, in figura apophasi, sic citat: Et testis interrogatus ab reo, num fustibus uapulasset, 'Innocens' inquit. Haec uera lectio et interpretatio est, non quae ex Quintiliano citatur.

          Veneo. In hoc uerbum negotium nobis facessit idem Quintilianus, cuius testimonio grammatici freti audent dicere: Serui ueneunt a mangone, quod ineptissime latine dicetur. Verba Quintiliani sunt libri 12 cap. 1: Certe Fabricius Cornelium Ruffinum, alioqui et malum ciuem et sibi inimicum, tamen, quia utilem sciebat ducem imminenti bello palam consulem suffragio suo fecit atque id mirantibus quibusdam respondit: A ciue se spoliari malle quam ab hoste uenire. Haec ille, cui accedere non possum in hac phrasi: ab hoste uenire. Dictum Fabricii sic effertur: Malo compilari quam uenire, et ita citatur a Cicerone, 2 de orat. Veneo itaque fit ex uenum, aduerbium, et eo, is, ut ire pessum, ire uenum, mittere pessum, mittere uenum. Si tamen contendas posse dici serui ueneunt a Cicerone, non significabis Ciceronem uendere, sed alium, uolente et iubente Cicerone id est, a parte Ciceronis sic Plautus dixit: Vbi sunt qui amant a lenone. Denique ridiculi sunt, qui uerba neutropassiua excogitarunt.

          Ventilo. Iuuenalis: Ventilet aestiuum digitis sudantibus aurum Martialis, lib. 3: Et aestuanti tenue uentilat frigus concubina.

          Venio ab urbe. Subintelligitur uiam uel iter. Ouidius, 3 Fast.: Seu quod ad usque decem numero crescente uenitur Horatius: Ventum erat ad Vestae Apuleius, lib. 9: Quam ueneramus uiam capessit.

          Vescor. Tacitus, in uita Agricolae: Eo ad extremum inopiae uenere, ut infirmissimos suorum mox forte ductos uescerentur Plinius, lib. 8 cap. 50: Ideo si caprinum iecur uescantur idem, 10: Aues nonnullae uescuntur ea quae rapuere pedibus et lib. 11: Qui Absinthium uescuntur Tibullus, lib. 2: Sic usque sacras innoxia laurus uescar. Vide utor.

          Vigilo. Vide dormio et sudo. Ouidius: Noctes uigilantur amarae idem, 1 Tristi.: Aspicies illic pasitos ex ordine fratres, quod studium cunctos euigilauit idem Propertius, 3 eleg. 13: Nox uigilanda mihi.

          Viuo. Terentius: Nam ego uitam duram, quam uixi usque adhuc Plautus, Epid.: Vitam ut uixissent olim in adolescentia idem, Amp.: Vt profecto uiuas aetatem miser in Poen.: Per quem uiuimus uitale aeuum Merc.: Qua causa uitam cupio uiuere Cicero, de sen.: Tertiam enim aetatem uixerat Ouidius: Iam tertia uiuitur aetas Quintilianus: Qui uitam beatam uiuere uolet, philosophetur oportet idem, lib. 12: Accusatoriam uitam uiuere Claudianus: Viuitur exiguo melius Cicero, lib. 13 epist. 28: Tum studia illa nostra, quibus ante delectabamur nunc etiam uiuimus. Vide dego.

          Vlulo. Lucanus 1: Vlularunt tristia Galli et Centum ululata per urbes.

          Vtor. Terentius: Mea bona utantur idem, Ad. : Mea, quae praeter spem euenere, utantur sine Plautus, As.: Caetera quae uolumus uti, graeca mercamur fide Cato, rust., de uillico, cap. 142: Quomodo uillicam uti oportet idem: vicinas aliasque mulieres quam minimum utantur Charisius, lib. 5: Vtor bac re nos dicimus, apud ueteres autem et utor hanc rem dictum est Erasmus, in copia cap. 31: Vtor hanc rem Nonius Marcellus citat Turpillium in pedeo: Nuptias abieci, amicos utor primores uiros Lucilius, sat.: Quem metuas saepe, interdum quem utare libenter. Vide abutor.

Copyright(c) de la versió n electró nica 2004 Carlos Cabanillas. ExtremaduraClásica.com .